De Vietnamese kindertelefoon aan de lijn

Kinderen in Vietnam die het gratis nummer 18001567 bellen, maken veel kans om mevrouw Thuy aan de lijn te krijgen. Thuy werkt al 6 jaar bij de Child Helpline en zelfs na al die jaren neemt ze nog steeds met veel plezier de telefoon op.

Zie ook

Over dit project

Een hulplijn die 24u/24u, 7d/7 beschikbaar is om naar kinderen en jongeren te luisteren en om hen te beschermen.

• lees meer

Meer lezen over Vietnam

Andere verslagen

• Kinderen kansen geven om te groeien als bamboescheuten

  In de provincie Siem Reap (Cambodja) wil Plan België kleuters meer kansen geven. Dit doen we via het ‘Early Childhood Care and Development’-project (ECCD), een integrale aanpak die ook de ouders en de rest van de gemeenschap erbij betrekt. Een verslag van onze programmamedewerker Sven Rooms.

• 100 dagen na de staatsgreep

  De staatsgreep eind juni 2009 leidde tot een klimaat van onzekerheid en spanningen in Honduras. Actief burgerschap promoten bij jongeren verloopt daardoor stukken moeizamer.

De Vietnamese Kindertelefoon
Plan Vietnam is de hoofdsponsor van de Vietnamese Kindertelefoon sinds 2004. We staan hen bij om hun medewerkers en diensten te professionaliseren en hun infractructuur te verbeteren. Daarnaast bracht Plan de Vietnamese hulplijn in contact met de internationale Kindertelefoon en hun andere collega-hulplijnen wereldwijd.

Kinderen in Vietnam bellen de hulplijn om informatie te krijgen of psychologische steun te vinden. Ook volwassenen kunnen er beroep doen als ze in aanraking komen met kindermisbruik of een andere inbreuk op de kinderrechten. De medewerkers van de Vietnamese kindertelefoon helpen hen en verwijzen hen eventueel door naar de juiste diensten voor verdere hulpverlening.

Kindertelefoon 24/7 bemand
De hulplijn bemannen is zeker geen 9-to-5-job: sinds november 2010 kunnen kinderen uit de 63 Vietnamese provincies de klok rond bellen. Het nieuwe ploegensysteem vormt een uitdaging voor het team, dat veelal overwegend uit jonge vrouwen met kinderen bestaat.

Mevrouw Thuy geeft commentaar:

De 24/7 beschikbaarheid van het callcenter legt een zware druk op ons. Toch is dit een must om de noden van kinderen tegemoet te komen. Daarom zijn we er allemaal klaar voor.

Een verhaal van misbruik
De oproepen laten Thuy ook niet onberoerd, ze vertelt ons welke case haar het meeste bijbleef:
“Op een regenachtige avond, een hele tijd geleden, nam ik de telefoon op en een zekere mevrouw Lieu zocht hulp voor een klein meisje dat mishandeld werd door haar eigen tante, de buurvrouw van Lieu. Het meisje was slechts 10 jaar, erg klein voor haar leeftijd en vel over been. Haar familie was zo arm dat haar vader besloot om het meisje naar haar tante te sturen, dit in de hoop dat ze daar kon opgroeien in betere omstandigheden.

Jammer genoeg bleek het tegendeel waar te zijn: het meisje werd er mishandeld en gediscrimineerd in het gezin. In tegenstelling tot haar neefjes en nichtjes kreeg ze de restjes bij de maaltijden en liep ze in vodden gekleed. Buurvrouw Lieu vond de situatie hartverscheurend en belde de hulplijn. Ze had het meisje in huis opgevangen nadat ze haar in de bosjes had gevonden waar ze de nacht had doorgebracht.”

Het meisje bleef maar huilen aan de lijn, waardoor Thuy niet echt met haar kon praten. Ze kon enkel uitmaken dat ze naar huis wou, en niet terug naar haar tante. Daarop probeerde Thuy te achterhalen waar het dorp van het meisje was, maar dat lukte niet.

Ik voelde me erg incompetent en wist niet goed wat gedaan. Ik was toen immers nog maar een paar maanden aan het werk. Weten dat iemand je hulp nodig heeft en niet weten wat te doen, is een heel akelig gevoel. Hoe langer ik aarzelde, hoe langer het meisje zou moeten afzien.

De dag daarop belde Thuy terug naar mevrouw Lieu, ze wilde haar overhalen om met het dorpshoofd te spreken. Eerst weigerde Lieu, de bewuste buurvrouw had immers invloedrijke contacten in het dorp. Toch ging ze uiteindelijk overstag, en hield een vergadering met het dorpshoofd om het meisje te helpen. Tijdens die meeting bleek iedereen misnoegd over de situatie. Uiteindelijk werd de tante van het meisje gedwongen om haar naar huis te sturen.

Thuy vervolgt: “Enkele dagen later kreeg ik een telefoontje van een man, de vader van het meisje. Hij belde vanuit het postkantoor in zijn dorp en wou me bedanken om zijn dochter te helpen. Hij voelde zich erg schuldig. Hij kon zich niet voorstellen dat zijn beslissing zijn dochter kwaad ging doen, en zweerde om goed voor haar te zorgen, wat er ook zou gebeuren.

Ik was tot tranen toe bewogen, toen ik hem hoorde. Ook met het meisje heb ik toen gebabbeld: ze klonk helemaal anders dan ik daarvoor gehoord had, luid en duidelijk, opgewerkt en vol energie. Ze bedankte me en vertelde dat ze erg blij was om bij haar echte familie te wonen. Ze kon met haar broers en zussen spelen, zonder uitgescholden te worden. Ze had niets anders meer nodig.

Hulp aan kinderen in nood
Voor Thuy is dit slechts een van de 10.000-den gevallen die ze met haar collega’s behandeld heeft. Volgens onofficiële statistieken krijgt de Child Helpline oproepen vanuit heel het land. Het aantal uit Noord-Vietnam is echter het hoogst.

De leeftijd van de kinderen varieert meestal tussen 15 en 18 jaar. De gesprekken gaan doorgaans over relaties met leeftijdsgenoten, reproductieve gezondheid, geweld en misbruik tegenover kinderen. Volwassenen die de hulplijn bellen, stellen meestal vragen over mentale en lichamelijke gezondheid en kwesties rond positieve discipline.

Het aantal noodoproepen en telefoontjes die kindermisbruik aanklagen, lijken in stijgende lijn te gaan.

We hopen dat deze trend aanhoudt in de toekomst en we hopen ook op positieve feedback van en samenwerking met de betrokken diensten en instanties,” besluit Thuy.

We wensen Thuy en haar collega’s alvast nog veel succes met de Vietnamese kindertelefoon!