Plan Ouder Marie-Paule

Andere Plan Ouders

Plan Ouder Thierry

Begin 2010 trokken Thierry en zijn echtgenote naar Kenia om er hun Plan Kind Quinter te bezoeken.

Lees meer

Plan Ouder en vrijwilligster Anne-Laure

In 2009 trok Plan Ouder en vrijwillige vertaalster Anne-Laure Le Merre naar Laos.

Lees meer

Het ongelukkige lot van Widen

Sinds een 5-tal jaar was Widen Martinez mijn Plan Kind uit Bolivia. Hij zou nu 10 jaar oud zijn. Zijn familie woont in een klein arm dorp, niet ver van de grens met Brazilië. Ik had Plan België laten weten dat ik voor een aantal maanden naar Bolivia (Sucre) ging om er vrijwilligerswerk te doen en dat ik kennis wou maken met Widen en zijn familie. Ik vertrok op 22 maart. De medewerkers van Plan Bolivia zouden mijn bezoek aan de familie Martinez organiseren.

Begin april kreeg ik een telefoon van Plan België met heel pijnlijk nieuws. Zij hadden net vernomen dat mijn Plan Kind Widen in november 2009 overleden was! Wat was er gebeurd dat Plan België nu pas op de hoogte werd gebracht van dit tragische feit?

Widen was met vriendjes aan het ’zwaardvechten’, zoals jongens vroeger ook bij ons met stokken deden voordat videospelletjes hun intrede deden. Ongelukkiglijk werd Widen door een stok zó hard in de buik getroffen dat hij neerviel en huilend bleef liggen. Zijn moeder dacht dat het niet zo erg was - de wonde was niet spectaculair - en hield Widen in zijn bed. Maar omdat hij bleef huilen van de pijn, werd na twee dagen de dorpsdokter erbij geroepen. Die liet hem onmiddellijk overbrengen naar het dichtstbijzijnde hospitaal. Daar werden hevige inwendige bloedingen vastgesteld. De moeder kreeg te horen dat het nu waarschijnlijk te laat was. Widen is inderdaad een paar dagen nadien gestorven. Hij liet een ontroostbare moeder na, verteerd door verdriet en schuldgevoel. Uit schaamte hield zij voor Plan Bolivia angstvallig verborgen wat er met Widen gebeurd was. Totdat het na maanden uiteindelijk toch uitkwam…

Ik vertel dit droevige verhaal zo uitgebreid omdat het een reële en schrijnende illustratie is van hoe armoede en gebrek aan informatie levens grondig kunnen verwoesten. In dit geval niet alleen het leven van Widen, maar evenzeer dat van zijn familie.
Dit voorval toont ook aan in welke supergeorganiseerde, geïnformeerde en comfortabele luxemaatschappij wij leven. Voor de meesten onder ons zijn parate ambulances en efficiënte gezondheidszorg een vanzelfsprekendheid.

Uiteindelijk ben ik de familie Martinez toch gaan bezoeken. Plan vertelde dat mijn bezoek een enorme troost zou zijn voor de getroffen familie. En ik had nóg een reden. Op mijn verzoek had Plan mij Lizet, het jongste zusje van Widen, als nieuw Plan Kind toegewezen.

Bezoek aan de projecten met Plan Bolivia

Op 10 mei vloog ik naar Santa Cruz, waar ik onthaald werd door Plan-medewerkers Carla en Armando. Zij bleken warme, joviale en onderhoudende reisgezellen. Armando, een Mexicaan die voor Plan Santa Cruz programma-supervisor is, lichtte de verschillende projecten duidelijk en gedetailleerd toe.

Plan is sterk aanwezig in Bolivia: daarvan getuigen de vele Plan-billboards langs de wegen die een specifiek project uiteenzetten. Enkele projecten die we bezochten: ‘casitas’ voor 1- tot 5-jarigen (opvoeding, voorbereiding op kleuterschool, recht op bescherming), kleuter- en basisscholen, een internaat, toiletten in opbouw en drinkwatervoorziening.

Bij het bezichtigen van zo'n Plan-project ging het er een paar keren vrij formeel aan toe. Het was ten slotte een ‘inspectiebezoek’ van Plan Santa Cruz! Toch was de sfeer meestal vrij gemoedelijk. De plaatselijke Plan-medewerkers kenden allen Armando en Carla. Ze vormen 1 grote familie, zegden ze trots.

Ontroerende ontmoeting met Widens familie

Ten slotte hobbelden we naar San Martin, dicht bij de Braziliaanse grens, waar de familie Martinez woont. De ontmoeting was aanvankelijk zeer emotioneel. Zeker toen Plan-medewerkster Carla aan de ouders de foto's van Widen gaf. Die had Plan elk jaar van hem genomen voor het vooruitgangsverslag. We bezochten zijn graf, op een kerkhof niet ver van hun huis. Eigenlijk verliep het bezoek zeer sereen.

Mama Martina is een kranige, - ondanks 7 kinderen - nog mooie frisse vrouw. Het lijkt een hechte familie met veel attentie en tederheid voor elkaar. Ik had een kort gesprek met de mama alleen. Zij wou weten hoe het leven in België was en hoe het met mijn zoon ging.

Twee moeders, twee vrouwen, uit twee totaal verschillende werelden. Aandoenlijk én confronterend!