Getuigenis Ecuador

Seksueel misbruik komt in Ecuador op grote schaal voor, ook binnen het gezin. Een moeilijk te bestrijden fenomeen, omdat seksueel geweld taboe blijft.

Ximena, 14 j., doorbreekt het taboe en getuigt:

Ik heet Ximena en woon in Manabí. Toen ik jong was, vertrouwde ik mijn ouders voor 100%. Maar mijn pa was aan de drank en verkrachtte mij toen ik 12 jaar was. ik kon niet begrijpen waarom hij zoiets deed. Mijn oma nam mij mee naar de dokter en ik bleek zwanger te zijn. Ze wilde me slaan, omdat ik haar niets vertelde. Ik vertelde het wel aan mijn ma, maar zij zei dat ik moest zwijgen. Ze dreigde me zelfs te doden. Dus zweeg ik.

"Mijn ma zei dat ik gewoon mijn kind moest krijgen. Zij zou er wel voor zorgen. Ik vind het heel erg dat mijn pa niet boet voor wat hij misdaan heeft.
Tijdens mijn zwangerschap koesterde ik veel wrok en haat. Ik wilde mijn baby weggeven na de geboorte. nu hou ik van haar, als dochter en als zus. Dat is erg verwarrend, ik voel mij nog altijd slecht. Ik zie mezelf niet graag. Toch wil ik vooruit in het leven, met mijn kind. Mijn droom is om later zangeres te worden."

Slachtoffers van seksueel geweld durven geen klacht in te dienen. Ze vrezen dat hun klacht niet ernstig zal worden genomen en ze uit wraak nog meer geweld te verduren krijgen. Een wettelijk systeem bestaat nochtans in Ecuador om slachtoffers te beschermen: het Sistema nacional decentralizado de protección integral a la niñez y adolescencia (Sndpina). In de gemeenschappen en wijken is een soort ombudsdienst voor de bescherming van kinderen actief: de defensorías comunitarias de la niñez y adolescencia.

 > lees hoe Plan België jongeren in Ecuador bewust maakt van hun rechten

> lees de getuigenis over dagelijks geweld in Vietnam

> lees de getuigenis over dagelijks geweld in Togo