Plan Ouder Thierry

De grote dag nadert...

Na een vermoeiende reis en een avontuurlijke avondrit op een superhobbelige baan bereikten we Homa Bay, de thuisbasis van ons Plan Kind Quinter. Tijdens onze rit hadden we ons al regelmatig afgevraagd of we Quinter misschien al op straat gepasseerd waren. Dat zou immers kunnen vermits we niet juist wisten in welke buurt ze met haar familie woonde. Eigenlijk waren wijzelf, maar ook onze ouders die met ons mee waren gereisd, best wel wat zenuwachtig voor het onbekende.

Zoals afgesproken namen we contact op met de vertegenwoordiger van Plan ter plaatse die ons kwam opzoeken om enkele praktische afspraken te maken voor de ‘grote dag’.

Minuten aftellen

De volgende ochtend vertrokken we blij gezind en met enige spanning met onze chauffeur naar het kantoor van Plan in het centrum van Homa Bay. Na een vriendelijke ontvangst door alle plaatselijke medewerkers werden de verschillende projecten van Plan in de regio aan ons uitgelegd.

Na het vervullen van enkele formaliteiten stapten we allen samen in de jeep. We telden de minuten af tot de grote ontmoeting. Wat konden we verwachten, hoe zouden ze ons ontvangen, zou Quinter er nog uitzien zoals op de foto's (die we zelfs voor herkenning met ons hadden meegenomen)... Heel wat vragen die snel zouden beantwoord worden.

Oog in oog

Op aanwijzingen van de Plan-begeleiders maakte onze chauffeur een bocht naar links. Enkele kinderen en volwassenen die op de weg liepen, maakten er ons attent op dat we een lekke voorband hadden (brute pech). Mijn vader die zijn fototoestel in de aanslag had om de ontmoeting met Quinter en haar familie zo goed mogelijk op de gevoelige plaat vast te leggen, maakte alvast een foto van die kinderen die ons toewuifden. Toen de Plan-begeleiders ons enigszins glimlachend aankeken, beseften we dat één van die kinderen Quinter was.

Ons Plan Kind stond ons met enkele van haar broertjes reeds op te wachten. Een ongelooflijk gevoel. Dat waar we zolang naar uitgekeken hadden, was nu realiteit.

Quinter stapte in de auto op de passagierszetel, keek ons enigszins verlegen aan met een stralend witte glimlach en stralende oogjes. Ook zij leek sterk onder de indruk. Hoe zou zij naar deze ontmoeting hebben uitgekeken?

'n Warme ontvangst in de familie

Na enkele tientallen meters heette de ganse familie van Quinter als een ‘waar ontvangstcomité’ ons welkom. Allemaal stralende gezichten en wuivende handen! Na een persoonlijke verwelkoming aan alle aanwezigen nodigden ze ons uit in de woning waar Quinter, haar ouders en broers leven. De familie was trots om ons te tonen wat zij reeds hadden bereikt, hoe zij leefden en wat Plan betekende voor hen in de opvoeding van hun kinderen, met wie ze het beste voor hadden.

Vader en moeder van Quinter vertelden ons, als supertrotse ouders, over de goede schoolresultaten van Quinter. Zowel zij als de andere familieleden uitten hun dankbaarheid voor de steun die ze kregen via de internationale Plan-koepel. Op ons beurt wensten wij hen samen nog een mooie en gelukkige toekomst toe en dat er dankzij Plan nog heel wat extra's voor de gemeenschap zal kunnen gerealiseerd worden. Dit zowel in het belang van alle volwassenen als in het belang van de kinderen.

Na een drankje en koekje dat ons uit het diepste van hun hart werd aangeboden en natuurlijk na het nemen van ontelbare foto's van deze onvergetelijke ontmoeting, was het tijd voor het  afscheid. Uit dankbaarheid gaf Quinter’s vader ons nog als afscheidsgeschenk een zak met eigen geteelde ‘bonen’, die voor hen erg kostbaar waren.

We beloofden foto's op te sturen en brieven te blijven schrijven en wensten hen nog veel geluk toe.

Scholenbezoek

Quinter had haar schooluniform aangetrokken, waarna zij ons begeleidde bij ons bezoek aan de scholen. Daar kunnen kinderen de nodige scholing volgen. Plan levert er de nodige inspanningen om het hen toch enigszins zo comfortabel mogelijk te maken.

Wuivende en lachende kinderen verwelkoomden ons ook op school en keken ons doordringend aan. De schoolverantwoordelijken vertelden ons over hun opdracht om aan de kinderen les te geven: Engels, geschiedenis, wiskunde... Een zware uitdaging voor de enkele leerkrachten die dagelijks voor een klas van wel 90 leerlingen stonden!

Met de weinige middelen maken ze er het beste van. De schooldirecteur houdt er de moed in en blijft ijveren voor betere leslokalen en lesmateriaal. De kinderen hebben er recht op. Ook op school waren ze erg dankbaar tegenover de internationale Plan-koepel die immers meeijvert voor het geluk en een goede toekomst voor de kinderen.

Supertrots waren zij over de realisatie van een waterput binnen het schooldomein, de voorziening van toiletten, de aanbouw van nieuwe veilige leslokalen...! Nadat we diverse leslokalen bezochten, waar telkens lachende kinderen mee op de foto wilden, kwam ook aan dit bezoek een einde.

Terugblik op een onvergetelijke ervaring

Een onvergetelijke mooie dag, een echte levenservaring rijker. Een dag om nog met velen over na te praten en velen daardoor hopelijk te inspireren.

Eén belangrijke conclusie: niet alleen onze steun, maar die van nog vele anderen is en blijft broodnodig!

Dank aan de internationale Plan-koepel en Plan België voor jullie inzet en doorzettingsvermogen, in dikwijls zeer moeilijke omstandigheden.

Dank om voor ons deze ontmoeting mogelijk gemaakt te hebben.

Dhr. & Mevr. Thierry De Schrijver – K. Stroobant

Andere Plan Ouders

Plan Ouder Hans V.

In zomer 2010 trokken Hans en zijn gezin naar Benin om hun Plan Kind Micheline te bezoeken.

Lees meer

Plan Ouder Iris M.

Iris Meyen uit Bree is al enkele jaren Plan Ouder. Met haar Plan Kind Susana heeft ze een mooie band opgebouwd via briefwisseling. Een bezoek kon uiteindelijk niet ontbreken!

Lees meer