Aïsa blijft lachen, ook al tekenden haar vroege huwelijk en zwangerschap haar voor het leven

Aïssa houdt er de moed in. Foto: Plan International België/An-Sofie Kesteleyn
Voor jonge meisjes en vrouwen met fistels in Niger is goede gezondheidszorg een hele uitdaging
Wanneer? 
Woensdag 02 augustus 2017

Aïssa heeft oneindig veel uitstraling. Sprankelende ogen, die oplichten tegen de achtergrond van haar helblauwe hoofddoek. Onmogelijk te merken dat ze afziet. Dat doet ze nochtans. Voortdurend verliest ze urine, sinds ze bij een moeilijke bevalling op haar zestiende een fistel opliep. En toch blijft Aïssa lachen. Waar haalt deze jonge vrouw haar kracht vandaan?

Van madame Traoré. Zij is als een moeder voor mij. De enige die er echt voor me is en me hoop geeft.”

Madame Traoré is de voorzitster van Dimol, een centrum dat met de steun van Plan vrouwen met fistels opvangt. Vrouwen dus die na een lange en lastige bevalling incontinent werden en daardoor gedoemd zijn te leven in de marge van de samenleving.

Aïssa woont al vijf jaar in het centrum. In het begin sprak ze amper. Zoals de meeste meisjes, getraumatiseerd en in zichzelf gekeerd. Maar onder de vleugels van Madame Traoré bloeide ze open.

Veertien en getrouwd

“Op mijn veertiende kreeg ik te horen dat ik moest trouwen. Met een oudere man, de leeftijd van mijn vader. Ik wou niet, maar ik moest.” Aïssa vertelt hoe ze het eerste jaar voortdurend probeerde te vluchten, maar dat haar ouders haar telkens terugstuurden. “Je zal er blijven, zelfs al betekent het je dood”, zeiden ze.

“Nooit ging ik naast hem zitten. Ik bleef liever uit zijn buurt. Toch dwong hij me om met hem naar bed te gaan.” De verbeten trek om haar mond verraadt de pijn die Aïssa voelt wanneer ze haar verhaal doet.

Toen ze zestien was, raakte Aïssa zwanger. De bevalling duurde vijf dagen en pas op de vierde dag ging ze naar het gezondheidscentrum. Daar kwam de baby met een vacuümpomp ter wereld, doodgeboren.

Zestien en incontinent

“Ik ging naar huis en merkte dat ik urine begon te verliezen. Na een week keerde ik terug naar het gezondheidscentrum, maar daar konden ze me niet helpen. Mijn man liet me in de steek omdat ik onrein was en stonk.” Ook de mensen uit Aïssa’s omgeving begonnen het meisje te mijden. Zelfs haar ouders zeiden haar dat het geen enkele zin had om te hopen op genezing.

Maar Aïssa gaf niet op. Op de radio hoorde ze iets over Dimol. Ze verkocht alles wat ze had en regelde een auto om vanuit Diffa naar het centrum te reizen, meer dan duizend kilometer verderop.

Madame Traoré

Bij Dimol ontmoette Aïssa Madame Traoré, zeventig intussen, maar nog steeds één brok energie die alle meisjes in het centrum inspireert. “Dertien was ik toen ik in een gezondheidscentrum een meisje zag dat ik nooit zal vergeten. Ze weende, was mager, beefde en stapte moeilijk, met een stok in de hand... Achter haar zag ik een plasje water en toen ze weg was, rook ik de geur van urine. Ik vroeg aan mijn zus, die in het centrum werkte, wat er met het meisje scheelde. Ze vertelde me dat het meisje een fistel had, een scheurwonde van bij de bevalling."

Dít meisje? Getrouwd? Zwanger? Een doodgeboren kind? Een meisje jonger dan ikzelf? Ik kon het bijna niet geloven. Het beeld is op mijn netvlies gebrand. Ik zie ze nog altijd. Voortdurend. Het heeft mijn latere keuze om meisjes en vrouwen met fistels te helpen gestuurd.”

Aïssa is al verschillende keren geopereerd. Het gaat beter, maar helemaal genezen is ze nog niet. Het is ook lang niet zeker of haar probleem ooit opgelost zal raken. Maar ze houdt er de moed in. Ze heeft leren lezen en naaien. En terwijl ze zich er vroeger nooit van bewust was dat vrouwen een job konden hebben, is ze nu vastbesloten om van naaien haar beroep te maken.

Plan International Niger steunt Dimol

Het centrum Dimol in Niamey vangt meisjes en vrouwen met fistels op voor en na een operatie. Voor de operatie krijgen ze psychosociale begeleiding, eten en water, beschermend ondergoed… Na de operatie worden ze ingeschakeld in een opleidingsprogramma.

Ze leren te lezen en te schrijven, naaien, manden vlechten of sierraden maken. Wanneer vrouwen en meisjes hun opleiding hebben afgerond en helemaal zijn genezen, worden ze door Dimol begeleid om terug te keren naar hun dorp. Daar sensibiliseren ze hun omgeving. Ze moedigen mensen aan om respect te hebben voor vrouwen met een fistel en hen niet uit te sluiten, over de mogelijkheden om van een fistel te genezen en over veilig bevallen.

Stop kindhuwelijken

De strijd tegen kindhuwelijken werpt vruchten af. Dit jaar kwam er in Malawi en Honduras een wettelijk verbod op de praktijk. Plan International droeg daartoe bij door jongerenactivisten bij te staan die mee campagne voerden. Ook jij kan ons helpen in onze strijd tegen kindhuwelijken! Steun nu onze campagne en onze meisjesprojecten.

Meer over het project van Plan International België in Niger

 

Ontdek onze campagne 'Unlock the Power of Girls'

Madame Traoré is de voorzitster van Dimol. Foto: Plan International België/An-Sofie Kesteleyn